تبليغاتX
trafick

          

                هواي تازه

 

 

    سقف خونم

                      طلاي ناب

     زير پاهام

                      حصير سبز

     تو دست من

                         سيب گلاب

                                        اما دلم پر ز درد

                                                               ............

 

   


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  87/06/23ساعت 1:38 بعد از ظهر  توسط | 
 

رنگین پوست

 

وقتی من متولد شدم سیاه پوست بودم

 

وقتی بزرگ شدم سیاه پوست بودم

 

وقتی می رفتم زیر نور آفتاب هم چنان سیاه پوست

 

وقتی زمان مرگم برسد سیاه پوستم

 

                        و تو رفیق سفید پوست من

 

وقتی به دنیا آمدی صورتی بودی

 

وقتی بزرگ شدی سفید پوست بودی

 

زیر نور آفتاب سرخ می شدی

 

وقتی سردت می شد آبی می شدی

 

وقتی می ترسیدی رنگ پوستت می پرید و زرد می شدی

 

وقتی مریض بودی سبز می شدی و هنگام مرگت خاکستری

 

آن وقت مرا رنگین پوست می نامی؟

 

 

 

+ نوشته شده در  87/04/09ساعت 2:27 بعد از ظهر  توسط | 
                   

                    

                                 زیر باران

                                  

                                                   زیر باران بیا قدم بزنیم

                                              حرف نشنیده ای به هم بزنیم

                                              نو بگوییم ونو بیندیشیم

                                              عادت کهنه را به هم بزنیم

                                               وز باران کمی بیاموزیم

                                               که بباریم و حرف کم بزنیم

                                               که بباریم اگر٬ولی همه جا

                                               عالمی را به چهره نم بزنیم

                                               چتر تا کنیم و خیس شویم

                                               لحظه ای پشت پا به غم بزنیم 

                                               سخن از عشق خود به خود زیباست

                                               سخن عاشقانه ای به هم بزنیم

                                               قلم زندگی به دست دل است

                                               زندگی را بیا زیبا رقم بزنیم 

                                               "سالکم" قطره ها در انتظار تواند

                                               زیر باران بیا قدم بزنیم

                                      

                                                                            مجتبی کاشانی        

+ نوشته شده در  87/04/02ساعت 1:42 بعد از ظهر  توسط | 

 

پِسرَكْ

 

 

پسرك چشماتُ پاك كُن اين يه دُنياي ديگه سْت

 

قصرِ رؤياييِ تُو، پُشتِ شب موندُ شكست

 

صُبْ شد اَز زيرِ سَرِت، كفشاتُ وَردارُ بپوش

 

بُرُو باز تا مي توني، فالِ حافظ بفُروش

 

كوچه ها مُنتظِرن، تا بشكني سُكوتِتُ

 

يا بمير نفس نكِش، يا خط بِزن غُرورِت

 

نيازي نيست داد بِزني، سكوتِ تُو پُرازصداس

 

صدايِ غُربتِ چشات، با گوشِ مَردُم آشناس

 

شهرِ فرنگُ آدماش، دوس ندارَن ريختِ تُورُ

 

مُهم تُو نيستي عزيزم، فالاتُ بِفروشُ بُرُو

 

يادِت باشِه كه آدما، فالِ بَدُ دوس ندارَن

 

پُر از يه حجمِ خاليَن، اَمّا مي خوان كم نيارَن

 

قصّه بَد مالِ خودت، فالاي خوب رقَم بِزَن

 

آدَما حتّي دوس دارَن، به چشماشون دروغ بگَن

 

خُب پِسَرك بسّه ديگه، هر چي فروختي جَم بِزَن

 

بايَد به پولِ اِمشَبِت، يه قطره زندگي بِدَن

 

حرف نزَن هيچ چي نَپُرس، زندگي صَد سُؤاليِه

 

جايِ جوابِ پُرسِشات، مثلِ هميشه خاليِه...

 

 

 

                                                               مهدي اكبري

 

+ نوشته شده در  87/03/06ساعت 4:0 بعد از ظهر  توسط | 

 

          

   سراغ كي مي خواي بري

    

 

مادربزگِ قصّه گو،باز واسمون قصّه بگو

 

شب با هزار تا پنجره،نشسته با تُو روبرو

 

مادربزگ قصّه گو،قصّۀ امشبِت چيِه؟

 

رو بغض خط خوردۀ شب اين دفِ نوبتِ كيه؟

 

با يكي بود يكي نبود از كي مي خواي قصّه بگي؟

 

از زيرِ گنبد كبود سراغ كي مي خواي بري؟

 

قصّۀ امشبُ بگو به اسم كوچه گردِ پير

 

كه بي هوا تو شهرِ ما،شُد يه غريبه ،يه اسير

 

به اسم اُون كه زندگيش،اسير تقديرِ بَدِ

 

دستاي شومِ سرنوشت،قرعه به اسمِ اُون زده

 

همون كه با هر نفسِش مرگُ شماره مي زنه

 

زندگي تو رگاش داره،يواش يواش جون مي كََنِه

 

اُونكه يه روز مثل همه،عشقيُ آرزويي داشت

 

توكُنج خلوتِ دلش،واسه دلش دونه مي كاشت

 

امّا كلاغ حادثه،تمومِ دونه هاشُ خورد

 

اَبرِ غليظ نارفيق خورشيدِ شُ به شب سپرد

 

حالا ديگه شب كه ميشه،تو شهرُ كوچه هاش وِلِ

 

تنها رفيقِِ آمپولش،صداي تاپ تاپِ دلِ

 

مادربزگ قصّه گو،همين كه گُفتي كافيه

 

مي گن كه كوچه گردِ پير، به مرگِ قصّه راضيه

 

فردا سراغِ پير مرد،هيچ كي تو كوچه ها نره

 

تو آمپولش پُراز هواسْ،اُون رويِ خطِّ آخره...

 

 

                                                 مهدي اكبري

+ نوشته شده در  87/02/12ساعت 10:39 بعد از ظهر  توسط | 

خانه كوچك

 

تو به من خنديدي

و نميدانستي

من به چه دلهره از باغچه ي همسايه

سيب را دزديده ام

 

 

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب آلوده به من كرد نگاه

 

 

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي و هنوز،

سالهاست كه در گوش من آرام،

                                                      آرام

               

                

                خش خش گامهاي تو تكرار كنان

                مي دهد آزارم و

                من انديشه كنان

 

             غرق اين پندارم

             كه چرا

 

               

             خانه كوچك ما 

                                سيب نداشت...؟!

 

                                                                      حميد مصدق

 

+ نوشته شده در  87/02/03ساعت 0:14 قبل از ظهر  توسط | 

  

 

فتنه چكمه پوش

 

 

روزم از شب رو سياتر

شبم از شهر بي صداتر

هر دري رو كه زم من

                            روي من وا نشد آخر

سر رام يه گرگيه كه

چشا ش گرفته خون

از كسي نمي بينم

                   يه نگاه مهربون

آخه فتنه چكمه پوشه

اسير بخت بده

        رو پيشونش سر نوشت

                        مهر بد بختي زده

 

دنيا رو تار مي بينم

 

گلهارو خار مي بينم

 

 

 

دوستي و محبتو

 

حلقه ي دار مي بينم

 

آخه فتنه چكمه پوش

 

اسير بخت بده

 

رو پيشونيش سرنوشت

 

                         مهر بد بختي زده...

 

 

                                                                     فريدون فروغي

+ نوشته شده در  87/01/31ساعت 0:19 قبل از ظهر  توسط |